Wanneer wij het plafond aantreffen is het sterk vervuild. Er bladdert verf af en er is aanzienlijke waterschade, waarschijnlijk ontstaan door jarenlange vochtdoorvoer ten tijde van leegstand. In de eerste plaats is het zaak te bepalen hoe en waarmee de schildering is gemaakt. Dit blijkt uiteindelijk olieverf te zijn, die in de panelen getamponneerd is.

Het volledig plafond wordt schoongemaakt met een natuurlijke reiniger en krijgt hierdoor onmiddellijk zijn originele kleuren terug. Altijd weer een verbazingwekkend effect en tegelijkertijd een uitnodiging om het ook verder weer in oude staat terug te brengen. Door het wegkrabben van alle losse verfbladders en dikkere lagen afgebrokkeld werk daar waar de waterschade zit ziet het plafond er vervolgens ernstig "ziek" uit.. Ook blijken een aantal consoles los te zitten. Deze worden door de stukadoor vastgezet. Grote kieren worden dichtgezet, schroefkoppen roestwerend afgewerkt.

De oneffenheden worden -in verschillende lagen waar nodig- geplamuurd. De plamuur wordt alvast wat op kleur gebracht om het bijwerken te vereenvoudigen. Voor het bijwerken worden eerst een aantal sjablonen gemaakt om deze op een aantal slechte plekken te kunnen vervolledigen.

Dan kan het echte bijwerken beginnen; kleuren zoeken en uitproberen, concentreren en bijstippen. Vermoeiend maar vooral leuk omdat het zo'n dankbaar onderdeel van de restauratie is. Aangezien een aantal onderdelen van het plafond dusdanig slecht zijn krijgen deze een extra glacis, heel transparant, in dezelfde kleur. De twee panelen met waterschade worden volledig opnieuw geglaceerd in een dekkender glacis, evenals de schijnbalkjes tussen de panelen. Als het volledige plafond in zijn oude glorie teruggebracht is wordt het geheel met een schilderijvernis afgewerkt.